ثبت شرکت ها و ثبت برند

مسؤلیت جزایی ناشی از عمل دیگری در قوانین جزایی ایران
اصل شخصی بودن مسئولیت در قوانین پذیرفته شدهف مگر در مواردی خاص که تقریباً از آن عدول گردیده است. رویۀ قضایی نیز در این مورد راه گشا نیست. در قانون مسئولیت مدنی فقط جبران خسارت پیش بینی شده است، طبق ماده12 از قانون مسئولیت مدنی: «کارفرمایانی که مشمول قانون کار هستند مسئول جبران خساراتی می باشند که از طرف کارکنان اداری یا کارگران آنان در حین انجام کار یا به مناسبت آن وارد شده است مگر اینکه محرز شود تمام احتیاط هایی که اوضاع و احوال قضییه ایجاب می نموده به عمل آورده یا اینکه اگر احتیاط های مزبور را به عمل می آوردند باز هم جلوگیری از ورود زیان مقدور نمی بود کارفرما می تواند به وارد کننده خسارت در صورتی که مطابق قانون مسئول شناخته شود مراجعه نماید.»
در این مورد ملاحظه می شود که مسئولیت کارفرمایان جنبه مدنی و جبران خسارت دارد و نه جنبه جزایی.
در قوانین مجازات اسلامی مواردی را می توان دید که مسئولیت جزایی ناشی از عمل دیگری به شکلی غیرمستقیم پذیرفته شده است به عنوان مثال دیه بر عاقله، مشروط بر آنکه دیه را مجازات تلقی کنیم( که قانون نیز آن را به عنوان مجازات پذیرفته) می بینیم که عاقله مسئولیت کیفری ناشی از عمل دیگری را بر عهده گرفته است. هر چند عناصر جرم را در خود جمع ندارد و یا طبق تبصره 2 ماده 26 قانون راجع به مجازات اسلامی: «چنانچه غیر بالغ مرتکب قتل و جرح و ضرب شود عاقلانه ضامن است...» لذا چنانچه غیربالغ جرمی چون قتل انجام دهد عاقله او باید مسئولیت ناشی از عمل وی را تحمل کند.